Η Κοίλη είναι χωριό της επαρχίας Πάφου, συγκεκριμένα βρίσκεται περίπου στα 11,5 χιλιόμετρα, βορειανατολικά της πόλης της Πάφου. Το χωριό απλώνεται σε ημιορεινή περιοχή, σε μέσο υψόμετρο 580 περίπου μέτρων, με κοιλάδες στενές και πλευρές απότομες. Το χωριό χωρίζεται από το ποτάμι του Μαυροκόλυμπου.

Το χωριό δέχεται ετησίως γύρω στα 620 χιλιόμετρα βροχόπτωση, γεγονός που καθιστά την περιοχή κατάλληλη για την καλλιέργεια αμπελιών, δημητριακών, νομευτικών φυτών, εσπεριδοειδή, λαχανικά, αμυγδαλιές, χαρουπιές. Οι ποικιλίες των αμπελιών, που καλλιεργούνται στην Κοίλη, είναι κατάλληλες κυρίως για την παραγωγή οίνου. Από τα εσπεριδοειδή ξεχωρίζουν, τα πορτοκάλια, τα λεμόνια και τα μανταρίνια και από τα λαχανικά, οι ντομάτες, τα αγγουράκια και το φασολάκι.

Το συγκοινωνιακό δίκτυο, συνδέει το χωριό στα νοτιοανατολικά με τη Τσάδα, γύρω στα 3 χιλιόμετρα, με τη Μεσόγη, γύρω στα 6 χιλιόμετρα και στα νοτιοδυτικά με το χωριό Τάλα, γύρω στα 4 χιλιόμετρα. Με πέρασμα από τη Μεσόγη, οι κάτοικοι της Κοίλης συνδέονται οδικά και με την πόλη της Πάφου.
Η πληθυσμιακή πορεία της Κοίλης συνάντησε αρκετές αυξομειώσεις. Πιο κάτω φαίνεται η χρονολογία και ο αριθμός των κατοίκων, στις διάφορες απογραφές πληθυσμού που έγιναν.

Το Κοινοτικό Συμβούλιο Κοίλης, θεωρείται ένα από τα αρχαιότερα συμβούλια της Κύπρου. Ιδρύθηκε το 1953 με την ονομασία Συμβούλιο Βελτιώσεως Κοίλης και το 1999, σύμφωνα με την νέα νομοθεσία, μετονομάστηκε σε Κοινοτικό Συμβούλιο Κοίλης.
Το όνομα του χωριού μας, παραπέμπει στις αρχαιοελληνικές ρίζες του, εφόσον την ονομασία «Κοίλη» χρησιμοποιούν και άλλες αρχαιοελληνικές περιοχές, όπως η συνοικία Κοίλη της αρχαίας Αθήνας.

Η ονομασία του χωριού έχει άμεση σχέση με την μορφολογία του εδάφους. Το όνομα «Κοίλη», σχετίζεται με την κοιλότητα της μορφής του εδάφους.
Φυσικά υπάρχει και μια άλλη εκδοχή, σύμφωνα με την οποία το όνομα δόθηκε στο χωριό από την πόλη Κυλλήνη της Πελοποννήσου. Η εκδοχή αυτή στηρίζεται στην ύπαρξη ελληνικού αποικισμού στο νησί. Γ’ αυτό το λόγο, το χωριό συναντάται γραμμένο και ως «Κύλη».

Η Κοίλη, όπως πηγάζει από τη ιστορία του νησιού, ακολούθησε παράλληλη πορεία με άλλα χωριά, κατά τα μεσαιωνικά χρόνια. Συγκεκριμένα, αποτέλεσε ένα από τα φέουδα των μεσαιωνικών ηγεμόνων.
Στο νότιο άκρο του χωριού, πίσω από ένα ψηλό λόφο, σε απόσταση ενάμιση περίπου χιλιομέτρου, αναδύεται το γνωστό μοναστήρι του Αγίου Νεοφύτου.

Το χωριό περιλαμβάνει τρεις εκκλησίες, την κεντρική εκκλησία της Παναγίας της Χρυσελεούσας, του Αγίου Δομετίου και του Αγίου Μάμα. Στα σύνορα της Κοίλης περιλαμβάνονται τα ξωκλήσια, της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Νικόλα, του Αγίου Χαραλάμπους και του Προφήτη Ηλία. Επίσης, υπάρχουν δυο ερειπωμένα μοναστήρια, του Αγίου Γεωργίου και του Τιμίου Προδρόμου.  Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις εκκλησίες, μπορείτε να βρείτε στην σχετική σελίδα «Εκκλησίες – Εξωκλήσια».

Ο τομέας της εκπαίδευσης στο χωριό, πρωτοεμφανίζεται στα χρόνια της τουρκοκρατίας, χάρις στον ιερέα του χωριού. Ο ιερέας του χωριού, Γιάννης Σάββα προσπαθούσε να μορφώσει τα παιδιά, ενώ καλλιεργούσε τα χωράφια του. Τα παιδιά του χωριού μαζεύονταν τριγύρω του και επαναλάμβαναν φωναχτά, όσα τους δίδασκε ο ιερέας. Η διδασκαλία τις ημέρες των αργιών, στεγαζόταν στο σπίτι του ιερέα.

Ο ιερέας και παράλληλα δάσκαλος, δεν είχε τη δυνατότητα να μάθει πολλά πράγματα στα παιδιά, σχετικά με τη γραφή. Ο ίδιος όμως κατείχε αρκετά καλά και το γραπτό λόγο, γι’ αυτό κυκλοφορούσε στο χωριό με «το καλαμάρι στην κόξα».

Στα τέλη του 19ου αιώνα, συγκεκριμένα το 1884, ιδρύθηκε στην Κοίλη το πρώτο κοινοτικό αλληλοδιδακτικό σχολείο, με πρώτο δάσκαλο τον Ιωάννη Σταματιάδη.
Το χωριό Κοίλη, είναι ένα χαρακτηριστικό χωριουδάκι της Πάφου, το οποίο πλήγηκε ιδιαίτερα από την τάση της αστυφιλίας, παρ’ όλ’ αυτά επιζεί χάρη στην μεγάλη αγάπη των λιγοστών κατοίκων του.